دوسالگی وبلاگ دخترم+ سفرنامه اصفهان (29 ماهگی)...

  سلام به دختر گلم... سارینا جونم...

اول از همه قبل از اینکه خاطرات سفر به اصفهان را آغاز کنیم، یک نکته جالب این هست که 4 شهریور ماه وبلاگ دختر گلم "سارینا تموم هستی مامان و بابا" دو ساله شد و به امید خدا وارد سومین سال شد...

فکر نکن که یادم رفته بود، کاملا به خاطر داشتم که 4 شهریور ماه وبلاگت دو ساله می شه ولی خیلی سرم شلوغ بود و همان روز نتوانستم متنی رو وارد وبلاگت کنم و بعد از آن هم که در سفر اصفهان بودیم.

در این دو سال خیلی خاطرات خوبی رو با نی نی وبلاگ گذراندیم ... امیدوارم در ادامه نیز بتوانم خاطرات زیبا و به یاد ماندنی ات رو در اینجا ثبت کنم و شما هم ایشالاه وقتی بزرگ شدی و داری خودت خاطراتت رو می خوانی لذت ببری و لبخند به لب داشته باشی.

حالا می ریم سراغ سفرنامه اصفهان:

بله مامان جونی، اولش قرار نبود که ما در این سفر همراه فامیل بریم، هم به خاطر مسافت طولانی و هم اداره بابا محمد. ولی یکی از علت های اصلی که باعث شد که ما هم در این سفر باشیم به خاطر شما دختر گلم بود، بله عزیزم بابا محمد می گفت که خیلی وقت است که سفر نرفته ایم و این مسافرت می تونه علاوه بر تغییر روحیه ما برای سارینا هم خیلی مفید باشه.خلاصه اینکه راهی سفر شدیم.

بعدازظهر پنج شنبه، هفتم شهریور ماه به سمت تهران حرکت کردیم و طبق معمول به عمه فرزانه شان زحمت دادیم. اون شب  سارینا خانوم به محض ورود طبق معمول طول کشید تا یک کمی یخش باز بشه.بعد از یک مدتی دیگه دست از سر امین و احسان بر نمی داشتی و آخر شب موقع خوابیدن هم نمیامدی پیش من و تا نیمه های شب کنار امین و احسان خوابیده بودی و با زور و گریه تونستیم شما رو بیارم پیش خودم و نزدیکی های ساعت 2 نصفه شب خوابت برد.

چون تعداد عکس ها زیاد بود پس بریم ادامه مطلب....

فردا صبحش، یعنی 8 شهریور به سمت اصفهان حرکت کردیم و اولین مکانی که در بین راه رسیدیم، قم بود که شما اولین بار بود که به زیارت حضرت معصومه (س) می رفتی، با اینکه زمانش خیلی کوتاه بود ولی عالی بود و همین مقدار هم خدا رو شکر که نصیبمون شد.

بعد از قم به سمت کاشان حرکت کردیم و برای ناهار به سمت اطراف حمام فین کاشان رفتیم.

 عکس های زیر مربوط می شه به محلی که در آنجا ناهار خوردیم، وسط حیاطش حوض آب کوچیکی بود که با وجود زنبورها تمام حواس سارینا به آب بازی بود .

 بعد از صرف ناهار رفتیم داخل حمام فین، تنها چیزی که برای سارینا خانوم خیلی لذت بخش بود راه رفتن در آب بود که تا تونست آب بازی کرد و لباس هاش کلی خیس شد... خلاصه اینکه ول کن آب نبودی و هر جا می دیدی خودت رو به داخل آب می رسوندی.

این عکس هم برای خارج از حمام هست که اسب ها ایستاده بودند و تا سارینا خانوم اون ها رو می دید با صدای بلند شروع می کرد: " اَش اَش" ( ش مخلوط با س)

یکی از جاهایی که خیلی بهت خوش گذشت، سوار شدن کالسکه و اسب سواری دور میدان نقش جهان اصفهان بود که خیلی ذوق کردی .

جالب اینجا بود که در طول این سفر به قدری سارینا خانوم در بیرون شیطونی می کرد و تا می تونست بازی می کرد، به ویژه آب بازی که به محض ورود به ماشین از خستگی بیهوش می شد.

وسایلی رو هم برداشته بودیم که خیلی در سرگرم کردن سارینا خانوم در این سفر به ما کمک کرد. از قبیل کاغذ و قیچی و مدادرنگی ( که خیلی مواقع مدتی سرگرم بودی) و کتاب مورد علاقه ات " حسنی نگو یه دسته گل" که فکر کنم در این سفر از مامان و بابا گرفته تا عمو و عمه ها نزدیک به بیست بار یا بیشتر برات خواندن و به هیچ وجه از این تکرار خسته نمی شدی و هر بار که خوانده می شد با علاقه تا آخر گوش می دادی.

خلاصه اینکه بعد از چند ساعتی پیش رفتن در جاده، تقریبا ساعت 6 بعد از ظهر به اصفهان رسیدیم.تقریبا 2 روز در اصفهان بودیم. من هم اولین بار بود که به اصفهان می رفتم . فکر کنم به سارینا خانوم خیلی هم خوش گذشته به ویژه قسمت هایی که آب بازی کرد.

به خاطر همین آب بازی ها بود که به محض رسیدن به تهران، مریض شدی و تا صبح روز بعدش حال بدی داشتی و مجبور شدیم که ببریمت پیش خانوم دکتر.

یکی از نکات خیلی خیلی جالب سفر این بود که خیلی همراه احسان بودی و در بیشتر جاهای دیدنی که می رفتیم دست احسان رو می گرفتی و باهاش راه می رفتی، اوایل احسان رو "اِسی" صدا می کردی ولی کم کم که رابطه ات باهاش خیلی صمیمی شد به او "اِدی" یا "اِلی" هم می گفتی. با حضور احسان حتی سمت من و بابا یا الهام یا افراد دیگه نمی رفتی. دست احسان هم درد نکنه، با این صبری که داشت تا می تونست حرف های خانوم رو گوش می داد و با او همراه می شد.

نکته جالب تر این بود که وقتی می خواستیم ازت عکس بگیریم اصلا همکاری نمی کردی ولی به محض اینکه بغل احسان می رفتی خیلی آروم و راحت می شد مثل خانوم ها ازت عکس گرفت و اذیت نمی کردی .(اگر در عکس های پایین دقت کنی کاملا متوجه می شی عکس هایی که با احسان انداخته ای بهتر از بقیه هست.)

عکس های روز اول:

سارینا در میدان نقش جهان اصفهان

سارینا در مسجد شیخ لطف اله

سارینا در مسجد امام

 سارینا در پل خواجو

در عکس های پایین اصرار داشتی که مثل بابا محمد ژست عکس گرفتن بگیری:

 عکس های روز دوم:

سارینا در باغ گلها

این اولین عکسی هست که فائزه خانوم بیرون باغ از شما گرفت که فکر کنم تنها عکس درست و حسابی شما بود ،چرا که به محض ورود به باغ و دیدن حوض های آب تمام توجه ات به آب بازی بود.

عکس های پایین مربوط می شه به اول باغ که وارد شدیم، چند تا مرغابی داخل آب بود که از راه دور با جوجو گفتن صداشون می کردی ولی زیاد نزدیک آب نمی شدی و یک کمی ازشون می ترسیدی. 

باغ گلها چون مسیرهای آبی زیادی داشت، تمام حواس سارینا به آنها بود و از کوتاهترین فرصت هم استفاده می کرد و خودش رو به آب می رسوند، اصلا در عکس گرفتن همکاری نکرد و تمام عکس هایی که گرفتیم کاملا مشخص هست که خنده هایت زورکی و الکی هست ... خیلی خیلی من و بابا رو در باغ گلها اذیت کردی و اصلا به حرفمان گوش نمی دادی و فقط می خواستی با زور هم شده در آب راه بری و خیس بشی. خلاصه اینکه تا تونستی فضولی کردی.

این هم یک عکس از سارینای عصبانی و غرغرو که دوست نداره عکس بگیره و هدفش رسیدن به آب بازی هست

به محض رسیدن به آب، این شکلی می شی...

روز دوم بعد از خوردن ناهار در یکی از پارک های اصفهان، به سمت تهران حرکت کردیم و تقریبا ساعت 12 شب بود که به خانه عمه مریم شان رسیدیم که همه جمع بودند ولی سارینا خانوم کاملا غرغرو بود . ولی علتش، هم خستگی زیاد بود و هم مریضی دخترمان که اون شب را با اوج خستگی که داشتم نخوابیدم چون دائما حالت تهوع داشتی و همان طور که گفتم ، کارت به دکتر و دارو کشید.

در کل سفر خوبی بود و همین که در کنار هم بودیم کلی ارزش داشت... از همگی ممنونیم به ویژه عمو حسین که بیشتر برنامه ریزی ها با او  بود و  زحمت زیادی کشید که مسافرت بهمون خوش بگذره و یک تشکر هم از بقیه افرادی که کمک کردند و خلاصه تلاش کردند تا خاطره خوبی در ذهن همگی باقی بمونه.دستشون درد نکنه.